Wat te doen in Bukhara: de mooiste highlights op de Zijderoute

Destination Explorer
3 dagen geleden
7 minuten om te lezen

Bukhara voelde voor ons als een stad die langzaam tot leven komt. Niet alleen door haar indrukwekkende madrassa’s en minaretten, maar vooral door het gevoel dat je hier letterlijk door lagen geschiedenis wandelt. Ooit was Buchara een oase in de woestijn, gebouwd rond water en handel. En dat merk je nog steeds: in het hart van de stad ligt een groot waterreservoir dat vroeger cruciaal was voor het leven in deze droge regio. Niet voor niets betekent Buchara volgens sommigen letterlijk: “stad van water en huizen.”

Tijdens ons bezoek verraste Buchara ons niet alleen met haar eeuwenoude sfeer, maar ook met iets heel hedendaags: de eerste kunstbiënnale, met internationale werken onder de titel “Recipes of Broken Hearts”. Een prachtige mix van oud en nieuw — precies waarom deze plek zo bijzonder is.

Bukhara: een stad die gebouwd is rond water en verhalen

mooie oude madrasah in Buchara, Oezbekistan

In Buchara draait alles om contrasten: stoffige straatjes die leiden naar perfect gerestaureerde pleinen, eeuwenoude moskeeën naast moderne kunstinstallaties, en theehuisjes waar je het tempo vanzelf vertraagt.

De oude stad is compact, waardoor je veel te voet kunt doen. En net dat maakt het zo aangenaam: je hoeft hier niet te “jagen” op highlights. Buchara laat zich rustig ontdekken, bijna als een boek dat je langzaam openslaat.

Wat te doen in Bukhara: Slenteren door de oude stad

Onze dagen begonnen telkens met wandelen zonder plan. In de oude stad voelt elke straat als een decor uit een film: zandkleurige muren, houten deuren met houtsnijwerk, kleine winkels met tapijten en keramiek, en overal die zachte stilte die je in grote steden zelden nog vindt.

Overdag is Buchara levendig, maar nooit overweldigend. En ’s avonds, wanneer de gebouwen warm worden verlicht en de stad zachter lijkt te ademen, voelt het bijna magisch. Wil je graag meer weten over de geschiedenis en betekenis van deze stad, boek dan een tour met een gids.

Theeceremonie bij Oriental Tea House: Bukhara op z’n rustigst

Een van onze favoriete momenten was de theeceremonie in het Oriental Tea House. Dit soort plekken maken Buchara zo uniek: geen snelle stop, maar een ervaring waarbij je vanzelf trager gaat leven. We proefden hier verschillende soorten heerlijke kruidenthee vergezeld van wat zoete delicatessen en noten. Thee is zeker een van de belangrijkste dranken in Oezbekistan, bij elke maaltijd wordt er thee geserveerd.

We zaten in een sfeervol interieur met traditionele decoratie, kleine tafeltjes, rijke stoffen en geurige thee. Buchara nodigt uit om te blijven zitten. Om te kijken. En om te luisteren naar het zachte ritme van een stad die al eeuwenlang reizigers verwelkomt.

Plov kookles: de smaak van Oezbekistan in één gerecht

Als er één gerecht is dat je écht moet proeven in Oezbekistan, dan is het plov. Tijdens een kookles leerden we hoe dit klassieke gerecht wordt gemaakt: rijst, wortelen, kruiden en rundvlees — maar vooral ook geduld en traditie.

Plov voelt als de keukenversie van Bukhara zelf: eenvoudig in basis, rijk in beleving. En het mooiste is: elke regio heeft zijn eigen variant, waardoor je het gerecht doorheen je reis telkens opnieuw ontdekt. Wil je zelf ook een kookles volgen in Bukhara? Hier vind je meer informatie.

Samoni Park & het Mausoleum van Ismail Samani (10de eeuw)

Mausoleum van Ismail Samani in het Samoni park in Bukhara, Oezbekistan

Een van de meest indrukwekkende plekken vonden we het Mausoleum van Ismail Samani, gelegen in Samoni Park. Dit mausoleum uit de 10de eeuw is niet groots in omvang, maar wel in betekenis.

Wat je hier voelt, is de kracht van eenvoud en vakmanschap: de bakstenen patronen zijn zó verfijnd dat ze bijna als kantwerk ogen. Het gebouw wordt vaak beschouwd als een van de oudste en mooiste islamitische bouwwerken in Centraal-Azië.

En Samoni Park zelf is een fijne plek om even te pauzeren — om de stad te laten bezinken. We bewonderden er ook de traditionele wieg die nog steeds gebruikt wordt. Babytjes worden stevig vastgemaakt en krijgen een soort van plastuit aan. Heel bijzonder.

Bolo Hauz Moskee: de moskee van de 40 pilaren

De Bolo Hauz moskee is zo’n plek waar je automatisch je camera bovenhaalt — maar die je tegelijk ook stil maakt. De houten zuilen (de “40 pilaren”) weerspiegelen in het water, waardoor de moskee iets dromerigs krijgt.

Dit is Buchara op z’n elegantst: een plek waar architectuur en sfeer één worden. Vooral in de late namiddag, wanneer het licht zachter wordt, is dit een geweldige stop. Vlakbij vind je hier diverse fruitstalletjes waar er vers geperst granaatappelsap verkocht wordt. Je vindt hier ook de oude watertoren gebouwd door Shukhov die deel uitmaakte van de watertoevoer voor de stad in de jaren twintig van de vorige eeuw. Vandaag kan je met de lift naar de top van de toren om een uitzicht over Bukhara en de nabijgelegen ark te bewonderen.

De Ark van Bukhara: het imposante huis van de emir

De ark, citadel in Bukhara, Oezbekistan, woonplaats van de emir

Wie Bukhara echt wil begrijpen, moet naar de Ark, de oude citadel die hoog boven de stad uittorent. Dit was eeuwenlang het machtscentrum van Bukhara: de plek waar de emir (of khan, sjah of sultan, afhankelijk van de tijd) woonde en regeerde.

Wanneer je door de poort loopt, voel je meteen dat dit een andere wereld was: een afgesloten stad binnen de stad. Bovenop de citadel heb je een prachtig uitzicht over Buchara, en besef je pas echt hoe groot deze oase ooit moet zijn geweest. Vooral het oude gedeelte achter het paleis is indrukwekkend groot, loop hier eens doorheen tot aan de oude muren en je hebt een heel mooi uitzicht!

Lunch in een 14de-eeuwse caravansaray

Een van de meest ontroerende momenten tijdens ons bezoek was een lunch in een gerestaureerde caravanserai uit de 14de eeuw. Dit was ooit een rustplaats voor nomaden en handelaren die via de Zijderoute door Centraal-Azië trokken.

Vandaag heeft deze plek een nieuwe betekenis gekregen: ongeveer 50 studenten met een lichte handicap leren hier tekenen, schilderen en papier maken. Het was prachtig om te zien hoe erfgoed niet alleen bewaard wordt, maar ook een sociale rol krijgt. Als je ons vraagt wat te doen in Bukhara, dan zou ik zeker dit aanbevelen!

Dit soort plekken blijven hangen — veel langer dan een klassieke bezienswaardigheid.

Maghak-i Attari Mosque: een verborgen parel in Bukhara

Maghak-I Attari moskee in Bukhara Oezbekistan by night

De Maghak-i Attari moskee is minder bekend dan andere monumenten, maar net daarom zo bijzonder. Ze ligt lager dan het straatniveau, alsof de stad er letterlijk bovenop gebouwd is.

Het is een plek waar je bijna per toeval binnenwandelt en plots in een ander tijdperk staat. Een stille herinnering aan hoe oud en gelaagd Bukhara werkelijk is.

Bukhara by night: wanneer de stad een sprookje wordt

’s Avonds krijgt Bukhara een totaal andere sfeer. De pleinen worden zacht verlicht, de minaretten tekenen zich af tegen de donkere lucht en er hangt een soort romantische stilte over de stad.

Buchara by night is niet iets dat je “doet”, maar iets dat je beleeft: een wandeling zonder haast, langs historische gebouwen die eruitzien alsof ze al eeuwenlang op reizigers wachten.

Hammam in Bukhara: een traditionele wellnesservaring

Na een dag wandelen langs minaretten, moskeeën en eeuwenoude pleinen, is er niets beter dan jezelf onderdompelen in een echte hammam in Bukhara. Deze stad is namelijk ook dé plek om een traditionele Oezbeekse badhuiservaring mee te maken — en geloof me: het is even intens als uniek.

Wij kozen voor Hammom Bathhouse Shahriston, een authentieke hammam waar je nog voelt hoe reizigers op de Zijderoute hier ooit hun stof en vermoeidheid van zich afspoelden. De behandeling kan best hardhandig zijn, maar precies dát maakt het zo’n onvergetelijke ervaring. Het hoogtepunt is het moment waarop je wordt ingesmeerd met een mengsel van gember en honing. Het voelt alsof je lichaam vanbinnen begint te koken — een bijzondere sensatie die volgens de locals heerlijk is voor de bloedsomloop en je huid.

Tip: ga met een open mind, drink nadien voldoende water en plan dit liefst op een avond, zodat je daarna meteen kan ontspannen. Dit is geen spa-massage, maar een ritueel dat je volledig reset.

Waar overnachten in Buchara? Boutique Hotel Safiya

Wij verbleven in Boutique Hotel Safiya, een gezellige en sfeervolle uitvalsbasis in Buchara. Het is zo’n hotel dat past bij de stad: kleinschalig, warm en persoonlijk.

Ideaal om na een dag wandelen terug te keren naar een rustige plek waar je echt tot rust komt.

Het hotel is gelegen vlakbij het oude centrum van Bukhara en heeft tal van authentieke elementen.

Dagtrip en route: van Bukhara naar Samarkand via Gijduvan en Sarmish Soy

Wie van Buchara naar Samarkand reist, kan perfect twee unieke stops toevoegen die vaak te weinig aandacht krijgen, maar absoluut de moeite waard zijn.

Gijduvan: pottenbakkerij volgens eeuwenoude traditie

In Gijduvan bezochten we een pottenbakker die nog werkt zoals het eeuwen geleden gebeurde. Het mooiste detail? In oktober verzamelen ze planten uit de woestijn om er steenkool van te maken, waarmee de ovens worden aangestoken — zowel voor de pottenbakkerij als voor het brood.

Per keer worden er ongeveer 200 potten gebakken. Het is indrukwekkend om te zien hoeveel vakmanschap hier nog leeft.

En alsof dat nog niet genoeg was, proefden we tijdens de lunch ook het vers gebakken brood uit de oven. Simpel, warm, en heerlijk.

Sarmish Soy: petroglyfen in een vergeten vallei

Onze tweede stop was Sarmish Soy, aan de zuidelijke flanken van de Karatau. Deze plek voelde bijna surrealistisch: een stille vallei waar duizenden rotsgravures verborgen liggen.

Je kan er naar schatting meer dan 4000 petroglyfen bekijken, met afbeeldingen van paarden, mensen en scènes uit het leven. De oudste gravures zouden dateren van 9000 v.Chr., terwijl de jongste tot in de 18de eeuw gaan.

Het is alsof je door een openluchtmuseum wandelt, waar duizenden jaren geschiedenis op rotsen zijn achtergelaten.